Drogie Elfiki, przed nami kolejny tydzień edukacji

na odległość. Jesteście najstarszą grupą w

przedszkolu i dużo już potraficie. W najbliższą

środę spotkamy się z niektórymi dziećmi w

przedszkolu, chociaż bardzo byśmy chciały

widzieć Was wszystkich. Na ten tydzień

przygotowałam dla Was wiele ciekawych tematów.

Jestem pewna, że poradzicie sobie z nimi.

 

Poniedziałek 18.05. – Dni tygodnia

  

Powitanie z autoprezentacją –  kochane dzieci zaproście do koła swoich najbliższych i pobawcie się razem.

Każda osoba przedstawia się wymieniając sylaby swojego imienia akcentując to klaskaniem, tupaniem, podskokami itp.

Czytanie wiersza przez rodzica pt. „Dni tygodnia” autorstwa I. Rup

 Kroczy dumny Poniedziałek,

rzecze: „Jaki jestem ładny,

podziwiajcie mą fryzurę,

jestem zgrabny i powabny”.

Dziś na randce w kawiarence

Wtorek miał się spotkać z Środą,

ale dręczy go pytanie:

„Czy spodobam się jej z brodą?”

By wyglądać wystrzałowo,

zrobił z brody warkoczyki.

Przypiął też kokardę dużą,

taką jak ma Myszka Miki.

Środa jest wręcz zachwycona

i podziwia teraz pana,

szepcze mu do ucha cicho:

„Jestem w tobie zakochana”.

Czwartek miał fryzurę bujną,

lecz go bardzo głowa boli.

Myśli: „Fryzjer mi pomoże”,

ten na łyso go ogolił.

Potem spotkał Czwartek Piątek,

na uliczce, pod Ratuszem.

„Jak pan pięknie dziś wygląda,

również obciąć się tak muszę”.

Kroczy teraz Czwartek z Piątkiem,

obaj łyse głowy mają,

wyglądają jednakowo,

ludzie ich nie rozróżniają.

„Moje włosy są wspaniałe”

– ciągle chwali się Sobota.

„Są pomalowane w kratkę,

jak spódnica pana Szkota”.

A Niedziela na to rzecze:

„Mój włos każdy sam się kręci,

wyglądają wprost przecudnie,

są w kolorach pięknej tęczy”.

Nagle wiatr z północy powiał,

włosy paniom potarmosił,

zerwał im peruki z głowy

i daleko w górę wznosi.

Ta Sobota i Niedziela

dziwne włosy teraz mają.

Śmieją się wokoło ludzie,

więc ze wstydu uciekają.

„Poniedziałek, Wtorek, Środa, Czwartek…”

– tak się właśnie nazywamy.

„…Piątek, Sobota, Niedziela, co tydzień się powtarzamy”.

 

Kochane dzieci poproście rodziców o wydrukowanie na jednym arkuszu A4 nazwy kolejnych dni tygodnia. Na podstawie wiersza wymieńcie, z czym dana postać Wam się kojarzy (np. Pan Wtorek z kokardą). Rodzic lub dziecko dorysowuje na kartkach poszczególne atrybuty. Następnie dziecko opowiada treść wiersza, układając napisy w odpowiedniej kolejności.

 Drogie Elfiki zaśpiewajcie rodzicom piosenkę o dniach tygodnia. Na pewno pamiętacie.

  1. Ani nie cztery, ani nie pięć,

Lecz właśnie siedem ma tydzień dni,

Wiem o tym dobrze i ty też wiesz,

Wymień je ze mną, więc jeśli chcesz

Poniedziałek, wtorek i środa,

Czwartek i piątek i sobota

I niedziela jest na końcu tez,

Wiem o tym dobrze i ty też wiesz !

 

Zadanie na karcie pracy

Ola każdego dnia zjada takie produkty, których nazwa zaczyna się na tę samą literę, co nazwa dnia tygodnia. Połącz nazwy dni tygodnia z produktami, których nazwy zaczynają się na tę samą literę.

Poproście rodziców, aby pomogli Wam rozwiązać rebus

znamy-dni-tygodnia-pd-207-1738

 

Wtorek 19.05. – Matematyczne zabawy

Poproście rodziców o przeczytanie bajki.

Motyle i kwiaty – Na łące, niedaleko rzeczki rosną sobie dzikie kwiatki. Dużo dzikich kwiatków. Po lesie lata sobie również kilka cudownych motyli. Dużo motyli. Motyle wiedzą, że na łące rosną dzikie kwiatki i nabrały ochoty na skosztowanie odrobiny  pyszniutkiego nektaru. Ale nie wiedzą, czy dla każdego motyla znajdzie się kwiatek. Nie chcą lecieć, dopóki nie upewnią się, że każdy motylek znajdzie kwiatka, ponieważ nie chcą, żeby któryś z nich poczuł się smutny.

Przed rozpoczęciem zabawy każdy Elfik narysuje i wytnie piękne kwiaty i motyle. Kwiatów ma być więcej niż motyli. Kwiaty układamy na podłodze.

Drogi rodzicu zapytaj dziecko, czy potrafi pomóc motylom. Pozwól na krótką dyskusję; wyjaśnij, że nie możemy zerwać kwiatków i przynieść ich do motyli, ponieważ jeśli je zerwiemy, kwiatki zwiędną i już więcej nie będą produkować pysznego nektaru.

Rodzic pokazuje dziecku, jak pomóc motylom sprawdzić, czy dla każdego z nich jest kwiatek. Poproś, aby dziecko położyło motyla na każdym kwiatku. Teraz należy policzyć ile kwiatów zostało bez motyla. O ile jest więcej kwiatów niż motyli?  Brawo zdolne Elfiki !

A teraz potańczcie najpiękniej jak potraficie pomiędzy kwiatami i motylami.

Piosenka o motylkach – TĘCZOWE NUTKI

https://www.youtube.com/watch?v=r4dgW-CJIc8

 

Środa 20.05. – Woda, to życie

Ciało człowieka składa się w przeważającej części z wody. Nasz mózg w 90% również stanowi woda. W chwili stresu lub intensywnej pracy umysłowej wzrasta gwałtownie zapotrzebowanie organizmu na wodę, decyduje o szybkości i sprawności myślenia. Ważne jest, aby dzieci miały dostęp do wody. Dzieci piją mało,  ale za to często. Bardzo ważne, żeby była to woda bez cukru. Jeżeli dziecko chce słodką wodę, to można zastąpić cukier miodem, albo stewią. Stewia, to roślina o słodkich listkach, która nie podwyższa poziomu cukru i nie zawiera kalorii. Drogie dzieci poproście rodziców, żeby Wam kupili taką roślinkę. Jesienią można zasuszyć listki i dodawać do ciasta, herbaty. Jest bardzo zdrowa.

 

Przywitamy się dziś wierszem o wodzie. Poproście rodziców, aby przeczytali wam wierszyk.

„O to chodzi, moi mili,

byście wody oszczędzili.

Bo tu cieknie, tam zaś kapie,

 ten na próżno się znów chlapie.

Woda skarbem dla człowieka,

 ni minuty więc nie zwlekaj.

 Sprawdź swe krany, no a potem

Przypominaj wszystkim o tym!”

 

 

 

Zapraszam do eksperymentów z wodą

 

Zapraszam do obejrzenia filmu z którego dowiecie się jak powstaje chmura i skąd bierze się w niej woda.

Paxi – cykl hydrologiczny

https://www.youtube.com/watch?v=4Pcvil1sVJ8

 

Drogie Elfiki ułóżcie w odpowiedniej kolejności obrazki przedstawiające  obieg wody w przyrodzie. Poproście rodziców o wydrukowanie obrazków

03_Ciagle_pada_cz_2

Zapraszam teraz Kochane dzieci do zabawy rytmiczne pt. „Wiosenny deszczyk”. Pobawcie się przy muzyce i jednocześnie ćwiczcie swój języczek na zgłoskach kap, kap.

https://www.youtube.com/watch?v=aqWQBPGqhvs

 

Czwartek: Mali odkrywcy

Światowy Dzień Kosmosu obchodzimy 21 maja. Celem obchodów Dnia Kosmosu, ustanowionego z inicjatywy amerykańskich astronautów, jest upamiętnienie wydarzeń, związanych z badaniami przestrzeni kosmicznej i zainspirowanie naukowców do dalszej pracy. Dzień ma też zachęcać wszystkich ludzi do zgłębiania tajemnic wszechświata.

Na powitanie zapraszam do zabawy przy piosenkach, które bardzo dobrze znacie. Przypomnijcie sobie nazwy planet.

 

Poproście rodziców o przeczytanie wiersza pt. „Dzień i noc”

Dzień i noc, noc i dzień

Raz jest jasno, raz jest cień

Nasza Ziemia, jak piłeczka

Świeci na nią żaróweczka

Tą żarówką nasze Słońce

Żółte, jasne i gorące

Daje ciepło, daje światło

Gdy go nie ma, wszystko zgasło

Przyszła nocka – ciemna dama

Lecz się nie bój, nie jest sama

Złote gwiazdy ma ze sobą

Które nieba są ozdobą

Ma też Pani nocka księżyc

Czasem rożek, czasem w pełni

Gdy na niebo spojrzysz w nocy

Jego widok Cię zaskoczy

Słońce świeci, wstają dzieci

Nowy dzionek znowu leci

Z drugiej strony, śpią już brzdące

Poszło spać gorące słońce

Tam jest nocka moi mili

Światło właśnie już zgasili

Jedna strona oświetlona

Druga w nocy pogrążona

Gdy ta nocna już widnieje

To ta jasna w mig ciemnieje

I tak kreci się nasz świat

Wokół Słońca … miliony lat

Raz jest ciemno, raz jest jasno

Światła są, lub światła gasną

Dzień i noc się ciągle kręcą

Wokół Słońca – Ziemia z chęcią

Autor: Agata Dziechciarczyk

 

Moi Drodzy, jeśli macie w domu globus lub zwykłą piłkę i lamkę, to możecie w ciemnym pomieszczeniu zrobić doświadczenie, dzięki któremu dowiecie się dlaczego na jednej półkuli jest dzień, a na drugiej noc. I jak to się dzieje, że pory roku zmieniają się. Zapraszam do obejrzenia filmu.

https://www.youtube.com/watch?v=ekY5oZDdQ4k

Pory doby. Nasze Słońce ma teraz do was bardzo trudne pytanie. Czy ktoś wie, jak się nazywa czas trwania jednego dnia z nocą? (doba). Popatrzcie na dwie ilustracje. Jakie pory doby są tu przedstawione? A co się dzieje, gdy noc się kończy? Jak nazwiemy taką porę doby? Tu właśnie mamy pokazany poranek. Rodzic prezentuje ilustracje: Jak nazwiemy taką porę doby, gdy dzień się kończy? Tak, to jest wieczór, jak na tej ilustracji. Zastanówmy się teraz razem z Księżycem, do jakiej pory doby pasują czynności: jedzenie obiadu, spanie, mycie zębów, spacer, oglądanie dobranocki, jedzenie śniadania, zabawa na placu zabaw, jedzenie kolacji, zakładanie piżamki. Spróbujcie wskazać ilustrację z porą doby pasującą do wymienionej czynności.

12_11_plasy_slonca

Pląsy Słońca i gwiazd – zabawa muzyczno-ruchowa

Kochane dzieci przygotujcie żółtą wstęgę bibuły. Kucnijcie na podłodze i wyobraźcie sobie, że jesteście promykami Słońca. Cichy dźwięk grzechotki będzie oznaczał, że jest poranek. Co będzie robiło Słońce? Zatem wy, jako promyki, powoli będziecie wstawać, poruszając wstęgami. Głośniejszy dźwięk grzechotki będzie oznaczał, że jest dzień. Słońce będzie widoczne coraz wyżej na niebie. Wy, jako promyki, będziecie poruszać się po pokoju, wymachując wysoko wstęgami. Potem znów dźwięk będzie cichł. Jaka pora doby nastanie? (wieczór). Wy, jako promyki, zatrzymacie się, powoli będziecie opuszczać rękę ze wstęgą i kucniecie. Gdy zabrzmi tamburyno ( może być inny instrument lub przedmiot) – nastanie noc. Rodzic zamieni się w Księżyc, a wy będziecie gwiazdkami na nocnym niebie. Znajdźcie sobie miejsce w pokoju. Migotajcie w taki oto sposób. Rodzic pokazuje „migotanie”, poruszając ramionami z jednoczesnym otwieraniem dłoni z zaciskaniem ich w pięści. Cykl pojawiania się dnia i nocy należy powtórzyć kilkakrotnie. Potem rodzice mogą zaproponować dziecku, by to one prowadziły zabawę za pomocą instrumentów, tak jak wcześniej robiła to mama lub tata. 

Dzień – noc – praca plastyczna. Potrzebne będą papierowe talerzyki, kolorowy papier, rolka po papierze i Wasza wyobraźnia i kreatywność.

 

Piątek: Bawimy się z rodzicami – wykorzystanie

podłogi jako głównego przedmiotu zabawy.

 

Ćwiczenia ogólnorozwojowe z wykorzystaniem Metody Ruchu Rozwijającego W. Sherborne.

Ćwiczenia kształtujące świadomość schematu ciała

Powitanie paluszkami – wszyscy domownicy siedzą w kole pochylając się do środka koła, wszyscy witają się ze sobą paluszkami rąk i całymi dłońmi.

Powitanie stopami – wszyscy siedzą w kole trzymając się za ręce, wszyscy witają się ze sobą paluszkami stóp.

Wskazywanie  swoich części ciała – pokaż swoje ręce, swoje ucho itp.

Ćwiczenia kształtujące świadomość przestrzeni

Wagoniki – rodzic siedzi w rozkroku, obejmując rękoma siedzące przed nim dziecko. Poruszają się po pokoju w różnych kierunkach

Jak najwyżej – wszyscy leżą na plecach ,,w rozsypce” na podłodze. Sięganie rękoma i nogami ,,do sufitu”, wyciąganie ich jak najwyżej, naśladowanie ruchem dłoni gestu wkręcanie żarówek.

Bączek – wszyscy siedzą na podłodze z nogami ugiętymi w kolanach i lekko uniesionymi. Odpychając się rękoma, każdy próbuje samodzielnie obracać się w miejscu wokół własnej osi.

Zabawa Raki – leżąc na plecach, z wyciągniętymi rękami za głowę odpychając się nogami, wszyscy przesuwają się na plecach po podłodze i próbują palcami ręki – szczypcami złapać inną poruszającą się w ten sposób osobę.

Ćwiczenia oparte na relacji „z”

Lustro – rodzic i dziecko siedzą naprzeciwko siebie, dziecko wykonuje dowolne ruchy, gesty, wykorzystuje mimikę twarzy, rodzic naśladuje ruchy dziecka – zmiana ról.

Domki – rodzic w klęku podpartym, tworzy domek dla swojego dziecka. Dziecko wchodzi do domku (siada skulone pod rodzicem). Dziecko potem wychodzi spod domku, przechodzi między jego nogami i rękami..

Bujanie dziecka w kocu.

Wycieczka – ciąganie dziecka w kocu – za ręce, na nogi, na zrolowanym kocu.

 

Ćwiczenia rozwijające relacje „przeciwko”

Paczka – dziecko zwija się w kłębek na dywanie a dorosły próbuje je „rozwiązać” (zmiana ról).

Przepychanie – dziecko i dorosły siedzą na dywanie plecami do siebie i próbują się przepychać plecami.

Skała – dziecko próbuje przesunąć rodzica, następnie zmiana.

Ćwiczenia oparte na relacji „razem”

Rowerek – dorosły i dziecko leżą na plecach, stopami opierają się o stopy partnera, kreślą wspólnie kółka w powietrzu, „jadą na rowerze”.

Tunel – dorośli tworzą tunel w klęku podpartym, dziecko przechodzą pod „tunelem”.

Kołyska – dorosły w siadzie rozkrocznym obejmuje dłońmi dziecko siedzące przed nim tyłem, kołyszą się na boki.

Lustro – dziecko siedzi naprzeciw rodzica, zwrócone do niego przodem. Dorosły ,,rysuje” ręką w powietrzu różne figury np. jazdę samochodem, czytanie książki, dziecko zaś stara się jak najdokładniej naśladować ruchy dorosłego.

 

 

 

Większość udostępnianych przeze mnie materiałów pochodzi z

zasobów miesięcznika Bliżej Przedszkola i wydawnictwa edukacyjnego Podręcznikarnia.